Parzenica
Nazwa tego ozdobnego elementu stroju góralskiego pochodzi prawdopodobnie od gwarowego „parznąć”, „parznić” — brudzić, zanieczyszczać. Oznaczała także drewniane formy do odciskania sera oraz snycerskie motywy zdobnicze w kształcie serca.
Przypuszcza się, że wzór ten przyszedł na tereny polskie z Węgier. W drugiej połowie XIX wieku parzenice miały wygląd prostych pętlic sznurkowych, którymi wzmacniano rozcięcia — „przypory” — na przedzie spodni szytych z grubego sukna. Na początku spełniały funkcje praktyczne: chroniły sukno przed strzępieniem.
Dawne parzenice były jednokolorowe. Współcześnie znany wzór to zasługa krawców, którzy zaczęli używać w wyszyciu sznura w kolorze czerwonym lub granatowym i zwiększali liczbę pętli.